VPKB Kapel De Olijftak, Brasschaat
 
 
Extremisme Extremisme

De afgelopen weken stonden in het teken van de aanslagen in Parijs op de staf van  het satirische blad Charlie Hebdo en de verijdelde aanslagen door terroristen in Verviers. Veel mensen houden hun hart vast dat dit maar het begin is. We voelden ons eigenlijk heel veilig: het geweld vond in het Midden Oosten en in Afrika plaats, en dat is toch wel ver van ons bed, niet waar? En dan plotseling worden we met de neus op de realiteit gedrukt en is er overal het onbestemde gevoel dat we hier niet goed op waren voorbereid. Indicaties waren er wel degelijk, maar in de ban van begrotingstekorten moesten zelfs veiligheidsdiensten inleveren en werden uitgaven voor defensie teruggeschroefd, iets dat al jaren aan de gang is,
Ineens is men wakker en wordt er van alles bovengehaald om die onrust en dat gevoel van onbehagen bij de mensen te beteugelen en de vrijheid van meningsuiting te garanderen. Gesust wordt er natuurlijk, want alles is “under control”. Maar de bewoners van Europa hebben hun twijfels en dat is misschien wel terecht. Immers, de veiligheidsdiensten en politie kunnen alles uit de kast halen en heel veel aanslagen verijdelen, maar kunnen ze alle terreurdaden wel op tijd voorkomen?
Intussen buigen politici, politieke wetenschappers, economisten en wereldleiders zich over de vraag hoe het zo ver heeft kunnen komen en waarom we niet voldoende voorbereid waren. Ik ben er zeker van dat dit thema hoog op de agenda staat van het nakende Davos circus, zo niet officieel, dan toch wel onderwerp van vele bilaterale discussies in de wandelgangen.
Ja, hoe is het zover kunnen komen? Zijn we blind geweest en hebben we niets zien aankomen. Dat Frankrijk doelwit zou zijn is te verklaren, maar waarom dan de Joden die steeds weer geviseerd worden? Wat bezielt een terrorist om een aanslag te plegen?
Dat geweld van alle tijden is, weten we uit onze inmiddels toch wel lange geschiedenis van de mensheid: er was en is een  aaneenschakeling van geweld door en tegen bepaalde groepen van medemensen. Het begint al bij de eerste kennismaking met de mens in het Oude Testament: Kaïn sloeg Abel dood. En waarom ging het? Juist, om erkenning en macht. Dat is in de vele eeuwen daarna niet anders geweest. De grote beschavingen zijn daar een voorbeeld van: ze kwamen op, groeiden, kregen meer macht en  gingen uiteindelijk weer onder, waarna een volgende zich aandiende. Of het nu het Perzische Rijk was, of de Egyptische beschaving of het Romeinse Rijk, ze kwamen en gingen.  
Met godsdiensten is het eigenlijk nauwelijks anders gesteld: hoewel de eerste christenen vervolgd werden, kwam later de kentering en werd het Christendom het ware geloof in dit deel van de wereld. Toen in de 6de eeuw de ster van Mohammed licht begon te geven in het Midden-Oosten, brak een nieuw tijdperk aan, een tijdperk van verwoestende oorlogen die begonnen in Saudi Arabië en via Noord Afrika Spanje bereikte. De strijders deden dit om de wereld te ontkerstenen en te “mohammedaniseren”, desnoods te vuur en te zwaard. Het ging om macht! Ook het christendom heeft haar  zwarte bladzijden in de middeleeuwen en vandaag nog zijn religieuze extremisten bezig hun wil aan anderen op te leggen.
Of dat nu ook het geval is met de jihadisten en handlangers kan men zich afvragen. Met het geloof hebben hun aanslagen niet veel te maken, zegt zelfs de meerderheid van de moslims. Maar wat is dan de reden? Uitsluiting zou er één van kunnen zijn: na Sadam Houssein zijn de soenieten tot derderangs burgers veroordeeld die daarna een kans zagen zich te wreken met het oprichten van IS. De doelstellingen van deze organisatie zijn niet veel anders: naast de vernietiging van Israël, ook vernietiging van  de bestaande wereldorde van de USA en een aantal landen in Europa, en het vestigen van een wereldwijd kalifaat. Men is hier begonnen en zal Israël nooit uit het oog verliezen. Waarom kan men zich afvragen? Zou het iets te maken hebben met de onderdrukking van Palestijnse moslims in Gaza en de Westbank? Frustratie over het onvermogen om verandering te brengen, kan een reden zijn om Joden te haten. Isrraël zou hieraan iets kunnen doen, maar laat het afweten. Zo lang we niet bereid zijn vrijheid en gelijkheid als universele waarden te omarmen, zullen we in het schemerlicht van het avondland blijven verkeren.
Probus                                                20 januari 2015
 

terug
 
 
 
 
Adresgegevens
Leopoldslei 35
2930 Brasschaat
België

Tel: +32 (0)3.653.0158

 
 
Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.