VPKB Kapel De Olijftak, Brasschaat
 
 
Displaced persons Displaced persons

Er was eens een tijd dat de wereld er heel ordentelijk uitzag. Dat was zeker zo in het begin van de 20ste eeuw. Mensen werden geboren in een bepaald land, groeiden daar op, trouwden, kregen kinderen die daarna hetzelfde pad volgden. Waar je eens geboren was, bleef je, tenzij bijvoorbeeld hongersnood je noodzaakte je geluk ergens anders te gaan beproeven. De uittocht van Ieren naar de Verenigde Staten een honderd jaar geleden was zo’n voorbeeld: de aardappelziekte was daarvan de oorzaak. Meer in het algemeen speelde het leven van een mens zich af op een geografisch klein stukje wereld. En als iemand er voor koos zijn geluk elders te gaan beproeven, dan was hij een echte avonturier, en die zijn er altijd geweest.

Daarin kwam verandering toen Hitler er voor zorgde dat miljoenen mensen op drift raakten; dan denk ik aan de dwangarbeiders, de joden, krijgsgevangenen, Oost-Europeanen die vluchtten voor de Sovjet legers en zo bijvoorbeeld. in Duitsland terecht kwamen, gedeporteer-den uit de bezette landen, enz. De geallieerden berekenden in 1944 dat er zo’n 13 miljoen ontheemden geweest zouden zijn. Die kregen toen het etiket “Displaced Persons” opgeplakt. Het waren mensen die zich allemaal buiten de grenzen van hun thuislanden bevonden en zich in een vreemd land terugvonden. Ik herinner me dat wij als Jonge Kerk in Rotterdam een groep Displaced Persons uit de Oekraïne, die in een kamp in Osnabrück verbleven, uitno-digden een week bij ons door te brengen. De meeste zijn later naar Amerika geëmigreerd.

De repatriëring van al deze displaced persons is in 1946 praktisch tot stilstand gekomen en bleven miljoenen verstoken van een terugkeer.

Sindsdien is de term DP langzaam verdwenen uit ons “jargon”. Maar het bestaat natuurlijk nog steeds. Alleen heten ze nu anders: het zijn allochtonen, illegalen, “mensen zonder papieren”, die de wereld overstromen. Het zijn niet meer miljoenen, maar tientallen miljoenen. Denk eens aan de grote “volksverhuizingen” in Afrika, Mexicanen die met miljoenen de grens oversteken naar het “rijke”Amerika, mensen uit het Midden Oosten, die hun laatste cent geven aan louche handelaren om maar in het “rijke” Europa te komen. Niet langer spreken we van incidentele gevallen, maar van een fenomeen dat geen grenzen meer kent. De wereld is niet meer ordelijk georganiseerd, maar wordt een geweldige smeltkroes van veel volkeren met verschillende godsdiensten, zeden en gebruiken. De meeste hebben één ding gemeen: ze zij arm en willen veel doen om een beter bestaan te krijgen of op te bouwen. Of dat gaat lukken? Voor velen loopt het helaas uit op een teleurstelling.

Ik moest daar aan denken toen we op de kleurrijke markt van Cherasco in het Italiaanse Piedmonte. schuifelden langs stalletjes met van alles en nog wat, van groenten tot textiel, zoals 3 paar witte sokken voor 3 Euro. Ineens viel mijn oog op een klein zwart jongetje in een soort draagzak op de rug van zijn moeder. Zij was in gezelschap van 2 andere vrouwen, die alleen keken, maar niets kochten. Het jongetje keek me aan met zijn grote zwarte ogen, alsof hij wilde zeggen ”ik heb het nog zo slecht niet op de rug van mijn moeder”. Ja, een displaced person was hij wel, maar niet bepaald ondervoed. Ik dacht toen: wat zou er met hem de komende tien jaar gebeuren en wat zou er over 20 jaar van hem terecht gekomen zijn. Ik zou het wel graag over 10 jaar willen onderzoeken, maar dat zal wel een utopie zijn en blijven!

Probus

18 augustus 2011

 

 

 

 

terug
 
 
 
 
Adresgegevens
Leopoldslei 35
2930 Brasschaat
België

Tel: +32 (0)3.653.0158

 
 
Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.