VPKB Kapel De Olijftak, Brasschaat
 
 
Geluk Geluk

Toen wij begin mei in de Harz waren, viel me dinsdag de 4de iets bijzonders op. Wij bezochten die dag het prachtige stadje Goslar, dat niet te lijden heeft gehad van bombardementen in WO II. De zon scheen en de mensen keken blij en vrolijk uit hun ogen. Het was net alsof ze er een stuk gelukkiger uitzagen dan normaal of was dat alleen maar verbeelding? Nee, dat was het niet: Er hing een sfeer van blijheid, geluk, vrolijkheid en verwachting in de lucht. Dat werkte zo aanstekelijk da het kon gebeuren dat ikzelf ook steeds vrolijker ging kijken en links en rechts hoofdknikkend en glimlachend mijn weg zocht door nauwe straatjes en over mooie pleintjes. Johanna, die niets gemerkt had van wat er rondom ons gebeurde (zij liep druk kwetterend met de kleinkinderen voor mij uit) draaide zich eens om, keek naar mijn gelaatsuitdrukking, mijn buigingen en glimlachjes en vroeg me wat er aan de hand was. “Heb je niet gemerkt dat de mensen er vandaag zoveel gelukkiger uitzien dan gisteren en ook zo blij kijken?”, antwoordde ik. Nee, ze had niets opgemerkt, maar ging er toch op letten. En jawel, na een kwartiertje had ze het ook gezien en vroeg zich met mij af wat de reden zou kunnen zijn.

Het antwoord op die vraag hebben we die dag niet gevonden, maar wat de volgende dag opviel was dat de mensen er weer heel gewoon uitzagen; op een heel enkele uitzondering na keken de mensen somber en sommige zelfs sacherijnig. Waarom dat gisteren zo anders was lazen we in de Frankfurter Algemeine: op de 4de mei maakt de Süddeutsche Klassenlotterie al meer dan 60 jaar mensen gelukkig met haar prijzenarsenaal. Dit jaar was zo bijzonder dat men deze dag zelfs uitgeroepen had tot “Tag des Glücks”, met als hoogtepunt een “trekkingsshow” in Berlijn. Geluk had dus kennelijk iets met geld te maken, zo concludeerden wij. Als dat zo is, dan is het te begrijpen waarom op de 5de mei de mensen die geen “geluk” hadden, weer vervielen in hun oude rol, op weg naar een volgende loterij.

Toen we weer terug waren in “ons België” of moet ik zeggen “ons Vlaanderen”, bemerkten we dat de gedachte dat geld gelukkig maakt, dit land ook al had overspoeld; de Standaard schreef er dagenlang over. Alle artikelen gingen over geld, dat was wel zeker en dat het zo gelukkig maakt. Een van de titels “een gelukkige rentenier hoeft geen miljonair te zijn” was echt een opsteker voor ons! En dan las ik ook nog in een klein hoekje: “net genoeg geld hebben maakt ook gelukkig”. De rijke is immers toch niet gelukkiger dan hij die genoeg heeft?

Wij weten natuurlijk al lang “dat geld niet gelukkig maakt, maar dat het wel fijn is het te hebben”. En dan is er nog het “pecunia non olet” of geld stinkt niet, met als tegenhanger: geld is het “slijk der aarde”.

En zo ging ik toch eens mijmeren over wat geluk nu eigenlijk is, in wat voor geestestoestand je je moet bevinden om gelukkig te zijn. Is het tevredenheid met je lot, een overwegend gevoel van vreugde en blijheid, dat je voor 50% te danken hebt aan je ouders door genetische overlevering? Is het (tijdelijk) te beïnvloeden door farmaceutische producten, morfine, en antidepressiva of is geluk het product van chemische lichaamsprocessen? Maakt het mensen gelukkig wanneer ze zich bijvoorbeeld richten op religie? Allemaal vragen waarop het antwoord niet zo gemakkelijk is te vinden. En dat is logisch, want hebben we niet te maken met mensen die allemaal verschillend zijn en verschillend reageren? Zit geluk niet van binnen en als dat zo is, komt dat er dan toch niet vanzelf?


Volgens een oud Chinese wijsheid bestaat geluk uit drie dingen:
Iemand om van te houden: ieder mens heeft iemand nodig om van te houden, iemand bij wie we ons thuis voelen en aan wie we onze geheimen kunnen toevertrouwen,
Iets zinvols te doen hebben: als je nog werkt, dan moet je dat met veel plezier doen,
Iets om op te hopen: dat is het uitzicht op de toekomst, hoe lang of hoe kort die ook moge zijn; hopen is essentieel voor het leven.

Deze dingen hebben geen van alle iets met geld te maken en dat lijkt me wel een beter uitgangspunt. Zo zei Bonhoeffer eens: “Misschien is er geen gevoel dat groter geluk geeft dan dat men voor andere mensen iets kan betekenen”. Johanna en ik zijn het daar volkomen mee eens; voor ons betekent geluk heel simpel een gevoel van tevredenheid met het leven in het algemeen. Alleen, toen wij in Goslar waren viel ze heel “on”gelukkig languit op straat en brak haar neusbeentje. Op haar neus in het slijk der aarde! Dat heet dan “een ongeluk zit in een klein hoekje”, maar waar zit geluk dan?

Probus

17 juni 2010


 

terug
 
 
 
 
Adresgegevens
Leopoldslei 35
2930 Brasschaat
België

Tel: +32 (0)3.653.0158

 
 
Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.