VPKB Kapel De Olijftak, Brasschaat
 
 
Uw Koningkrijk kome Uw Koningkrijk kome

Een recensie schrijven is een heel moeilijke opgave. Je moet in het keurslijf van een paar pagina’s in het allerbeste geval een onpartijdige samenvatting geven van een boek en dan nog proberen de belangrijkste aspecten te belichten ook! Een enorme uitdaging, waaraan ik me tot nu toe onttrokken heb. Immers, er zijn altijd zoveel andere dingen die je opmerkt en die je de pen doen opnemen, dus een recensie blijft dan iets voor “later of liever nooit”.

Totdat ik het boek “Kingdom Coming; the Rise of Christian Nationalism” van de begenadigde journaliste Michelle Goldberg onder ogen kreeg. Het is in het Nederlands vertaald onder de titel “Uw Koninkrijk kome; de opkomst van het Christelijk Nationalisme in de VS” en toont een schrikaanjagend beeld van wat kerkelijk en politiek in de VS al jaren speelt. De schrijfster heeft in 2005 en 2006 met honderden christelijke nationalisten gesproken en heel veel lezingen en megameetings bijgewoond in de “binnenlanden” van de VS. Na het lezen van dit goedgeschreven en vertaald werk, dat ik eigenlijk in één adem heb uitgelezen (zo boeiend was het), besloot ik de stoute schoenen aan te trekken om de lezers van de Kapelbode een “condensatie” van dit relaas niet te weerhouden. Welnu, aan het woord is Michelle Goldberg!

“Voor de oorsprong van het Christelijk nationalisme moeten we teruggaan naar het begin van de 80er jaren van de vorige eeuw, toen een klein aantal, maar wel invloedrijke mensen, bedachten dat wat de Pilgrim Fathers hadden bedoeld toen Amerika werd ontdekt en veroverd, niet meer en niet minder was dan het stichten van een christelijke staat. Zij betichten de samenstellers van de grondwet (het meesterwerk van democratie) van geschiedvervalsing en schromen niet om dit steeds te herhalen, zij het zodanig goed verpakt, dat de bevolking van de VS er niet direct aanstoot aan neemt.

De kiem is ongeveer 20 jaar geleden gelegd door kinderen thuisonderwijs te laten volgen: hierdoor konden christelijke ouders zich onttrekken aan de “corrupte cultuur en de verderfelijke invloed van de op scholen onderwezen evolutietheorie”. Die kinderen hebben de lagere- en middelbare scholen al lang achter zich gelaten en velen hebben hun universitaire studies aan speciale colleges afgesloten. Michael Farris, de president van het Patrick Henry College beschrijft zijn studenten als de “Generation Joshua”, die er in navolging van Jozua voor moeten zorgen dat Amerika veroverd wordt op de humanisten, liberalen en de rechterlijke macht. Hun opdracht is om na voltooiing van hun studie een baan te veroveren in Washington, om vanuit alle mogelijke posities invloed uit te oefenen op de richting waarin het land zich moet gaan bewegen.

Het lijkt alsof deze beweging bestaat uit vele losse groeperingen, die net zoals de grote verscheidenheid van kerken even zovele meningen heeft. Het tegendeel is waar: de christelijke nationalisten zijn enorm goed georganiseerd en hebben aanhangers in bijna alle denominaties van het christelijke geloof in de VS, ook onder katholieken. Over de jaren en tegen weerstand in heeft ze een strategie ontwikkeld van de “underdog”: de boze wereld (lees de machthebbers, maar speciaal de democraten, de humanisten en de rechterlijke macht) doet er alles aan om ons christenen te discrimineren. Men identificeert zich als “wij tegen de vijand”, die in allerlei gedaanten in de maatschappij aanwezig is. Bijzonder fel is men tegen homofielen en het homohuwelijk, dat sommige aanhangers omschrijven als de kiem die de aarde zal vernietigen. Extremen in de beweging gaan zover de holocaust te ontkennen en het nationaal socialisme te vergoelijken dat homofielen vermoordde. De landelijke strijd tegen homofilie, maar ook abortus, creëerde een kerkelijke machinerie die de Republikeinse partij bij de laatste verkiezing aan de overwinning heeft geholpen. Die won door de onevenredige (ondemocratische) invloed van de kleinere staten bij verkiezingen en niet dat een meerderheid van de Amerikanen tegen waren. De beweging heeft een aantal fascistische trekjes, die in haar uitgangspunten aangetoond worden: zo propageert men de waarde van het gezin, de veroordeling van homofielen en feitelijke discriminatie van andersdenkenden. Dat alles gebaseerd op een combinatie van populisme, gebrek aan tolerantie, repressie, paranoia en de angst voor een complot tegen de natie.

Vanuit de positie van underdog kan je natuurlijk bijzonder effectief scoren, zoals blijkt uit de vele overwinningen die deze beweging al heeft behaald. Het thuisonderwijs is bloeiend, er zijn miljarden subsidies onder George W. Bush verschoven van seculiere naar geestelijke hulpverlening van sektarisch religieuze groepen, die onder het mom van bijvoorbeeld “hulp” aan homofielen om hen van hun “ziekte” te genezen, de christelijk nationalistische gedachte propageren. Het gevecht tegen abortus en homofilie (uiting van decadentie en corruptie) vindt plaats op alle niveaus van de gevestigde rechterlijke macht en men doet er alles aan om te zijner tijd (men heeft geduld) de beruchte wet “Roe vs Wade uit 1973 (de wet die alle lokale wetten tegen abortus onwettelijk maakte) te herroepen en tenslotte is er de krachtige lobby om in het Hooggerechtshof medestanders te benoemen teneinde dit te bereiken. Ook worden voorstellen om de grondwet te herschrijven (Constitution Restoration Act) regelmatig ingediend en die kunnen rekenen op de steun van een aantal vooraanstaande Republikeinen.

De strategie van deze beweging is nu om in het openbaar niet de controverse te zoeken, maar bedoelingen te verbergen achter een taal die voor tegenstanders aanvaardbaar is, zoals je een kreeft bereidt in water dat slechts langzaam warmer wordt. Zo propageert men als alternatief voor de “verfoeilijke” evolutieleer, gebaseerd op het Darwinisme, het “Intelligent Design” concept, wat in wezen een andere verpakking is voor de bijbelse opvatting over het ontstaan van de wereld. Kortom, er is een grote intelligente macht bezig om uiteindelijk van de VS een christelijke natie te maken, waar geen onderscheid meer gemaakt wordt tussen staat en godsdienst. Schijnbaar is dit in strijd met wat de VS doet in het Midden-Oosten, waar men meent het recht te hebben een democratie te vestigen, met, in de ogen van de leiders van het Christelijke Nationalisme, als doel de heerschappij van God ook daar te vestigen. Men verhult dat dit een vorm van fundamentalisme is dat identiek is aan wat de VS bestrijdt in dat Midden Oosten! Sommige aanhangers ontlenen de bijbelse legitimatie aan Genesis 1:28: “God zegende hen en sprak tot hen: “Wees vruchtbaar en word talrijk; bevolk de aarde en onderwerp haar”. Het streven is naar “theonomie”, een regering die opereert vanuit bijbelse wetgeving.

Aan de basis, het thuisonderwijs, wordt al gewerkt aan het herschrijven van de geschiedenis van de VS en dus komen er alsmaar meer mensen bij die dit op latere leeftijd steeds luider gaan propageren. Het Christelijk Nationalisme kan verder rekenen op de steun van een leger advocaten en juristen bij hun strijd tegen de rechterlijke macht. Die heeft ook zelf een aantal medestanders in haar gelederen. Bekend is de rechter Roy Moore, die in 2001 in het Hooggerechtshof van Alabama zijn monument voor de Tien Geboden plaatste (Roy’s Rock), waarvoor hij werd veroordeeld en wat hem zijn baan kostte. Hij werd wel de held van christelijk “rechts”!

Ook de steun die vertegenwoordigers in de hogere regionen van het federale en lokale bestuur geven liegt er niet om. Er zijn vele vooraanstaande politici die op de voorgrond treden en voor hun bedoelingen en vaak geheime agenda uitkomen. Wij herinneren ons nog Tom DeLay, de fanatieke Majority Leader in het House of Representatives, die uiteindelijk in 2005 veroordeeld werd voor corruptie bij “campaign financing”. Hij was en is nog steeds een prominent lid van de Republikeinse Partij en een “hardliner” bij de Christelijk Nationalisten.

De beweging of de partij heeft verder nog een paar van de machtigste politici voortgebracht, zoals G.W Bush, Karl Rove en Alberto Gonzales. De laatste twee hebben inmiddels het veld moeten ruimen, de eerste zal hen volgend jaar volgen.

“Zal het ooit zover komen dat theonomie, een op bijbelse wetgeving gebaseerde regeringsvorm, gevestigd zal worden”, zo vraagt Michelle Goldberg zich af. Haar antwoord op deze vraag is enigszins aarzelend ontkennend, maar ze verbindt een groot aantal voorwaarden aan het tot staan brengen en terugdringen van het Christelijk Nationalisme: “een overwinning van de Democraten bij de presidentsverkiezing van 2008, een grotere mobiliteit van de oppositie, het voortdurend aan de kaak stellen van de denkbeelden van de beweging”, zijn slechts een paar voorbeelden”.

Ik wil er aan toevoegen dat het bovenstaande slechts een zeer beperkte weergave is van wat Michelle Golgberg geschreven heeft. Met haar hoop ik van ganser harte hoop dat het “gezond” verstand van de Amerikanen zal overwinnen, maar ook dat het een Amerikaanse beweging blijft, die niet komt overwaaien naar Europa. De kans lijkt me niet zo groot, hoewel sommige denkbeelden van het Christelijk Nationalisme ook bij ons medestanders heeft, zo is mijn eigen ervaring. Kortom, het Christelijk Nationalisme is een gevaarlijke beweging, die tot staan gebracht dient te worden in het belang van de ganse mensheid, zo is mijn subjectieve mening.

Probus

16 december 2007

terug
 
 
 
 
Adresgegevens
Leopoldslei 35
2930 Brasschaat
België

Tel: +32 (0)3.653.0158

 
 
Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.