VPKB Kapel De Olijftak, Brasschaat
 
 
Die vrouwen toch! (2) Die vrouwen toch! (2)

Het is niet de eerste keer dat ik dit als hoofd boven een stukje zet en het zal ook niet de laatste keer zijn. In oktober 2004 had ik het over de plaats van de vrouw in de kerk en dan speciaal in de rooms katholieke kerk. Deze keer volg ik het maatschappelijk gebeuren in een ver land waar we onlangs kennis mee mochten maken: Sri Lanka. De lezer zal zich afvragen wat daar nu wel over de vrouw te vertellen valt, maar dat wordt hier verder wel duidelijk.

We reden door dat prachtige land, zagen veel en praatten ook veel met onze chauffeur, die redelijk Engels sprak. Nadat we ons uitvoerig hadden laten voorlichten over de economische toestand van het land, de diverse godsdiensten, de etnische verschillen en de spanningen tussen de Singalezen en de Tamils, kwam de plaats van de vrouw ter sprake. Toen ik vroeg hoe het met de gelijkberechtiging stond van man en vrouw, zei hij dat beiden absoluut gelijk behandeld worden. Of hij dat van het ministerie van Toerisme moest zeggen, weet ik niet, maar het klonk me wel als een utopie in de oren. Ongelooflijk zelfs. En ik maar doorvragen om dit allemaal te begrijpen. Zo vroeg ik hem:”Als een man en een vrouw dezelfde job doen, worden ze dan ook gelijk betaald?“ Het antwoord was: “jazeker”. Nou, en toen dacht ik even aan de situatie in België, waar nog steeds 25% van de vrouwen gediscrimineerd wordt als het om beloning gaat. Zou dan een land als Sri Lanka ons als voorbeeld dienen? Geweldig zou dat zijn!

Ik dacht terug aan hoe het bij ons was, en dat nog niet eens zolang geleden. Het stemrecht van de vrouw in Nederland dat bijvoorbeeld nog niet eens 100 jaar oud is en dan zwijgen we maar over hoe het in Zwitserland en in bepaalde kringen op de Veluwe nog is. En dan de plaats in de samenleving: is de vrouw niet eeuwenlang ondergeschikt geweest aan de man? Heeft de kerk in de middeleeuwen en lang daarvoor niet alles nagelaten dat beeld te wijzigen? Sterker nog, steeds weer werd de vrouw in een hoekje gedrukt. En in Christelijke kringen waren de argumenten allemaal gebaseerd op het zwaarwegende Genesis 2:22: “En de Heer God vormde de rib, die hij uit de mens had weggenomen tot een vrouw, en bracht haar tot de mens” De vrouw kwam door dit verdict duidelijk op de tweede plaats. En of de suffragetttes en andere geëmancipeerde vrouwen al zeiden dat je moest kijken naar Genesis1: 27: “En God schiep de mens als zijn evenbeeld, als evenbeeld van God schiep hij hem, mannelijk en vrouwelijk schiep Hij de mensen”, het hielp niet: de vrouw bleef ondergeschikt. In mijn tijd, nog niet eens zo lang geleden, heette het dat de man het hoofd was en speciaal van het gezin, maar meer en meer hoorde je toen vrouwen fluisteren “Ja, de man is dan wel het hoofd, maar wij zijn het nekje en daar draait alles om!”.

Ik kon haast niet wachten terug te gaan naar onze kontreien en daar het verhaal te doen van de gelijke rechten van man en vrouw in Sri Lanka. Ik zag me al aan poorten van bedrijven kloppen om te onderzoeken hoe het gesteld was met beloning en bij de lokale overheid om te zien of de vrouw nog steeds koffie moest schenken voor de man. Maar ja, aan dromerijen komt wel eens een ruw einde. En zo was het ook met mijn droom.

Toen we enige dagen later rondreden in de binnenlanden, zagen we op de berghellingen de beroemde theeplantages: een prachtige groen waas lag over de theestruiken: het rook er fris en groen. Toen we stilstonden en de plantages van dichtbij bekeken, viel het gemurmel op van vele vrouwen, de theepluksters. Overal meisjes, jonge en al wat oudere vrouwen, die onvermoeid de toppen van de takjes plukten en in manden deden. Onze chauffeur vertelde ons, op mijn vraag, dat die vrouwen 6,5 uur per dag werkten en daarvoor $ 2,50 ontvingen. Nu is Sri Lanka geen duur land, maar $. 2,50 is wel heel weinig.
“Waarom zie ik geen mannen?”zo vroeg ik.
“Ja, er zijn er wel een paar, maar die houden toezicht”.
“Kunnen vrouwen dat dan niet zelf doen?”
“Nee, dat gaat hier niet, dat moet door mannen gedaan worden”
In het hele theegebied was geen enkele werkende man te zien. En de mannen die je zag, zaten te “niksen”, zoals je dat in Afrika en het Midden Oosten ook ziet.
“Weet je nog dat je vertelde over de gelijke rechten van vrouw en man, nog maar een paar dagen geleden?, zo vroeg ik aan de chauffeur en keek hem strak aan. Er kwam geen antwoord.
En zo was ik weer een illusie armer. Nee, dacht ik, dan bij ons in de Olijftak, daar is het tenminste omgekeerd: meer vrouwen dan mannen in de kerkenraad. Of was dat soms bij het vorige college?

Probus

18 maart 2006
 

terug
 
 
 
 
Adresgegevens
Leopoldslei 35
2930 Brasschaat
België

Tel: +32 (0)3.653.0158

 
 
Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.