VPKB Kapel De Olijftak, Brasschaat
 
 
Namibië Namibië

Het is alweer een paar maanden geleden dat Johanna en ik in dit wondermooie land waren. Eerder heb ik er eigenlijk niet over kunnen verhalen, want vorige maand moest ik eerst schrijven over de zebra. Deze keer echter niets over wilde dieren die we gezien hebben: het verwende volk van de Olijftak heeft die in alle standen zelf al vele malen mogen bekijken. Ook niet over het mooie weer, met zo nu en dan een tropische regenbui, die alles overstroomde: dat heeft iedereen ook al meegemaakt. En tenslotte, ook niet over de vele zwarte mensen die we gezien hebben met alle ellende en armoede: dat heeft ook iedereen al gezien. Met z’n allen doen we daar natuurlijk een heleboel aan: we helpen aids fondsen, waar helaas veel aan de maat en de strijkstok blijft kleven, we geven het een en ander aan alle mogelijke goede doelen en voelen ons er goed bij. Een volgende keer zal ik weer eens iets vertellen over een van onze eigen projecten in Lesotho, waar we met eigen ogen hebben kunnen zien wat bereikt kan worden met eenvoudige middelen en fondsen.

Nee, deze keer iets anders over Namibië: Ergens in het Zuiden kwamen we op een zekere dag aan in het dorpje Keetmanshoop en dan ga je je afvragen waar die naam nu vandaan komt. Alle namen van plaatsen in Namibië hebben een geschiedenis en zo was het ook met Keetmanshoop, een plaatsje op een crossing van een aantal wegen: het heeft daardoor meer benzinestations dan welke andere plaats ook. Natuurlijk bezochten we het kleine museum dat gehuisvest is in de “Rheinische Missions Kirche”. Die dateert uit 1895, toen Duitsland Zuid- West Afrika als protectoraat bestuurde. Nou ja, bestuurde was in die dagen iets anders dan wij nu gewend zijn! “Maar wie heeft nu die kerk gebouwd en hoe kwam het plaatsje eigenlijk aan zijn naam?”, zo dacht ik. De eerste zendeling die door de Rheinische Mission uit Wuppertal werd uitgezonden? We kwamen er niet achter, want zijn naam werd nergens vermeld. Tot ik ergens op een onopvallende plaats in de kerk een bijbeltekst zag uit Lucas 6 in Oud-Duits, wat het dichtst bij de tekst van de oude Statenbijbel komt welke ik voor de gelegenheid hier aanhaal:” Een yegelick die tot mij komt ende mijne woorden hoort en deselve doet, Ick sal u toonen wien hij gelijck is. Hij is gelijck een mensche die een huys bouwde ende groef ende verdiepte ende leyde het fondament op een steenrotse: als nu de hoge vloet quam soo sloegh de waterstroom tegen dat huys aen ende en konde dat niet bewegen: want het was op de steenrotze gegront. Maer die se gehoort ende niet gedaen en sal hebben is gelijck een mensche die een huys bouwde op de aerde sonder fondament: tegen het welcke de waterstroom aensloegh: ende het viel terstondt ende de val van dat selve huys was groot”.

Een paar weken geleden gebruikte Jan deze tekst toevallig ook in zijn preek (nou ja, toevallig?) en zo kwam het beeld van dat kerkje, gebouwd op een heuvel, weer op mijn netvlies. Ja, de naam van de stichter, die eerste dominee van Keetmanshoop, bleef niet alleen voor Johanna en mij verborgen: veel inwoners van het huidige Keetmanshoop weten het ook niet. Toen die stichter namelijk in 1892 in dit toen onherbergzame gebied aankwam, bekeerde hij veel mensen, stichtte een gemeente en bouwde enige tijd later een kerkje: het zag er stevig uit, maar het was wel in een rivierbedding gebouwd. En toen de regen kwam “stortte het terstond in en werd het een grote bouwval”. Je kunt je de verslagenheid van die eerste gemeente voorstellen: alles wat met veel moeite en liefde was gebouwd in één klap verdwenen! (de lokale bevolking had al de nodige bedenkingen gehad toen hij daar wilde bouwen, maar ja, wie durft nu een man Gods tegenspreken?)

Goede raad was duur: de porto voor een brief aan de Rheinische Mission in Wuppertal met smeekbeden om hulp kon er nog net af en aldus werd die geschreven en verstuurd. De voorzitter van die Mission was ene dominee Keetman en de hoop van de gemeente was gevestigd op deze man, vandaar de naam Keetmanshoop. Het geld kwam er uiteindelijk en er werd een nieuw kerkje gebouwd, nu op een heuvel; dat is het kerkje dat er nu nog steeds staat en dat wij bezochten. Ondanks alle pogingen om de naam van die eerste pastor te weten te komen, is het mij niet gelukt. Zoals een lokale notabele me zei: “deze man wilde zelf eigenlijk niets liever dan in de vergetelheid verdwijnen.” En daarvoor had ik best wel een beetje begrip. Meer dan de tekst in een hoekje van de kerk refereert niet aan hem, en dan nog heel indirect! En zo blijft een klein stukje van het mysterie van Keetmanshoop bestaan en dat is goed zo.

Probus

15 juni 2005

terug
 
 
 
 
Adresgegevens
Leopoldslei 35
2930 Brasschaat
België

Tel: +32 (0)3.653.0158

 
 
Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.